خرید بک لینک

از همون واپسین لحظاتِ راهپیمایی باشکوه 22 بهمن، که دشمنِ خاصمِ نفوذی، دست به انفجاراتی جلوهگرانه زد، در واقع بر طبل جنگ کوبید. جنگی که هرسال در سراسر کشور شکل میگیره. تسلیحاتی که در این جنگ بکار میره، مشقی نیست! فکر کنم ملتِ غیورِ ایران یک مانورِ واقعی از جنگِ تن به تن رو ارائه میدن. مانوری که در جهان سابقه نداره!

حالا دوهزار سال پیش یه بندهی خدایی عجله داشته، بجای عبور از کنارِ آتیش، از روش پریده! یه بندهی خدایی هم داشته از پشت پنجره نگاه میکرده که احتمالاً بچهسال هم بوده و بهنظرش بازیِ جالبی میاومده! دمِ عید هم بوده و بازیگوش و فراری از مکتب خونه! رفته یه آتیشی به پا کرده و از روش پریده! ننه باباش هم از اینکه بچهشون دمِ عید شاد هست و بیکار نیست خوشحال شدن و رفتن باهاش دوتا پریدن. توی دید و بازدید هم این بازی رو به هم معرفی کردن :/ از قضا ماجرای این بازی به گوشِ حاکم رسید و حاکم هم کودکِ درونش منتظر بوده یه وسیله پیدا کنه!! هیچی دیگه! یه قانون حک کردن روی سنگ و کوبیدن توی میدونِ وسط شهر و گفتن عیدِ بعدی همه جلو قصر حاضر بشید حاکم میخواد از روی آتیش بپره :/ هیچی دیگه! مردم جو گیر شدن و هی از آتیش پریدن و چندتا شعار هم واسش اختراع کردن. بعد از مدتی که ملت چندتا جنگ رو هم دیدن و بهشون حمله شد یا حمله کردن، تکنیکهای جنگی رو هم واردِ بازیـشون کردن و به همدیگه آتیش پرت میکردن :| الان هم که از نارنجک گرفته تا شیمیایی همینطوری سمتِ هم میندازن و میزانِ سرعتِ عمل برای جاخالی دادن رو میسنجن :|

+ بله بله! از الان داره صدای انفجارات میاد. شبی دو سه تا ؛ که پیشبینی میشه تا شبِ حمله ، به ده بیست انفجار هم برسه و در شبِ حمله حدود سه چهار هزار انفجار رخ بده. مستر مرادی، واحد مرکزی خبر، رشت :|

برچسب: نویسنده: سام حکیمی تاريخ: يکشنبه 15 اسفند 1395 ساعت: 8:43

صفحه بندی