یه دلگرفتگیِ خاصی دارم. که میدونم بخاطرِ چیه. ولی هیچغلطی واسه رفع شدنش نمیتونم انجام بدم.
:::
امروز همهچیزش خوب بود، از اون روزهایی که بود که دیگه قرار نیست تکرار بشه. همین یهمورد میمونه تا چندسال. بهواقع باید ثبتش کرد توی تاریخِ خانوادگی. ولی فقط اونجایی که شوهرخالهم بعد از فیض بردن از استعداداتِ فوقِ پیشرفتهی برادرم [که به همهش اشاره کردن جز اینکه آدمِ الاغی تشریف داره :دی] رو به من گفت خب شما چه استعدادی داری؟ درسته که اونجا خندیدم و گفتم درس خوندن، ولی دوست داشتم بعد از این بهش بگم خودت بهجز گداییِ «خونه» از پدر زنت چه استعدادِ دیگهای داری؟ :| طرف خونهش رو هم با گریه و زاری و مظلومنمایی از پدر زنش گرفته ، اونوقت به من میگه چه استعدادی داری!! فضولچه! البته نظرِ شخصِ من اینه که این مورد رو نباید به روش آورد و بحثش رو کرد بعد از چندسال. ضمنِ اینکه یقیناً به قصدِ دعوا نرفتم مهمونی!! ضمنِ اینکهتر اینکه زشت بود جلو بچهش ضایع بشه. ضمنِ اینکهتر تر اینکه لطفا فضول نباشید :|
+ حالا نه اینکه من استعدادی نداشته باشم. همین بلاگری استعداده :/ والاع :/ :دی
برچسب:
نویسنده: سام حکیمی