این عمر هم گذشت که گذشت!

امروز دبیر جغرافی میگفت که آدم وقتی بخواد بره یکی رو بزنه، چهارنفر میان جلوش وایمیستن و به هرحال جلوش رو میگیرن، ولی وقتی آدم میخواد خودشو بزنه کسی دیگه جلوش نمیمونه و جلوش رو نمیگیره. میبینین چقدر خوب میگه؟ میبینید هربار دقیقاً طبقِ حال و احوال من حرف میزنه؟ اینا معجزهست واقعا. خیلی برام جالبه این همزمانی. بههرحال باید بگم که من خودم رو زدم و کسی جلوم رو نگرفت و وقتی به نفسهای آخر میرسم دست نگه میدارم و باز روز از نو و روزی از ... باید خودم، خودمو بگیرم تا خودم رو نکشتم!

فردا که مدرسه تموم بشه انشاالله، میرم یه سالنامهای چیزی میگیرم. ترکیدم اینقدر رمزی چیزی ننوشتم و یادداشت برنداشتم از روزهایی که گذشت :دی

نه زیست رو خوندم واسه فردا و نه فیزیک رو! فیزیک رو که نمیفهمم:/ زیست هم نمیپرسه:/ ولی واسه زبان از هردوتا درسی که گفتم، بیشتر استرس دارم:/ خیلی الکی البته! نتیجهگیری : مثل آدم معلم باشید و مثل آدم معلمی کنید! باتچکر!