الان میشد طوری باشه که از بین خوب و خوبتر، عالی رو انتخاب کرده باشیم، و آسودهخاطر از اینکه چه کسی میاد، میخوابیدیم و نگرانی نمیداشتیم؛
ولی حالا، بین بد و بدتر، مجبور به انتخابیم. میدونیم هرکسی بیاد، بیکاری زیادتر میشه. فساد زیادتر میشه. رکود بیشتر میشه. و از نگرانیِ چهارسالِ پیشِ رو، خوابمون نمیبره و داریم به تیکتاک ساعت و ضربان قلبمون گوش میدیم.
همهی اینها، تقصیر ماست. تقصیر ملت شریف ایران. تقصیر مسئولینِ نامسلمون. تقصیر همهی ما.
برچسب:
نویسنده: سام حکیمی