1. اومدم خونه. خبرها رو که دیدم خشکم زد. راستش برام بعید و دور از انتظار نبود که چند تا حملهی تروریستی صورت بگیره. مخصوصاً با شدتی که توی کشورهای دیگه گرفته بود. مخصوصا با راه بازی که بخاطر انتخابات هموار شده بود. ولی واقعاً توقع نداشتم برن توی قلب خانهی ملت! تیراندازی کنن. برن توی حرم امام خودشونو بترکونن. اینا دور از ذهن بود. مجلس کمچیزی هست توی کشور؟ که رئیسمجلس به این اقدام تروریستی، میگه اقدام بزدلانه؟ کجاش بزدلانهست؟ درسته باید غرور و اقتدارمون رو حفظ کنیم! ولی قبل از حمله! نه اینکه دشمن وسط خونهات نشسته، بهش بگی حرکتت بزدلانهست!! حالا هر چقدر هم که تحت محاصره باشه! حرم امام هم که فکر نمیکردم اینقدر بیاحتیاط باشه. اینا بازرسیهای فوقالعاده قوی باید داشته باشن و دارن! نمیدونم. چیزی جز وجود جاسوس میتونه باشه؟ :|
2. اصلا دوست ندارم دربارهی احتمال جنگ یا خدایناکرده، تروریستزدگی، نظرم رو عمومی بگم. اما مطمئناً چیزی که میبینیم حاکی از اینه که سایهی شوم تروریست اونقدرا هم از ما دور نیست. مجلس کم جایی نیست! کسی که میتونه بره توی حرم امام خودش رو بترکونه، شک نکنید که میتونه بیاد وسط بازار خودش رو بترکونه و کشتهی بیشتری بگیره. چه بسا بازار و مترو و امثالهم راحتتره. فارغ از اینکه از ترکیدن در حرم امام، منظور رسایی! داشته ولی میخوام بگم که از دوگانگی و تناقض دست بردارید. چشمهای عزیزتون رو باز کنید و ببینید. الان وقت شعار نیست که اگه میتونی بیا و اینا! رجزخونی وقتی تأثیر داره که قبلش سران مملکتت همهچی رو به بازی نگرفته باشن، حتی قدرت دفاعی و موشکی رو! الان فقط باید خودمون باشیم. شاید ما بتونیم خودمون باشیم، رئیسجمهور رو چیکار کنیم؟ یکی به گوش روحانی برسونه که دوباره نره پشت تریبون لیچار بگه! هدف بعدی میتونه غیرمستقیم، خودش باشه.
+ از عنوان منظور خاصی نداشتم. تغییریافتهی آهنگ چاوشی بوده.
++ توی متن گفتم خودمون باشیم. راستش فکر میکنم منظورم رو نرسونده. توضیحی واسش پیدا نمیکنم که بدم. امیدوارم که منظور کلی رسیده باشه.
برچسب:
نویسنده: سام حکیمی