هفتصد، عددِ خوبیه. هرچیزی که «هفت» داره رو دوست دارم. یه مدت سعی کردم شبکهی هفت - آموزش - رو دوست داشته باشم ولی نشد از بس که دوستنداشتنی بود :| میخوام هفتصدمین پست، خاطرهدار بشه. هفتصدمین پست بشه خاطرهی خوبی که هر وقت بهش سر بزنم - و بزنید - بهم - و بهتون - یه حالِ خوشی دست بده. شاید به هشتصدمین نرسم. کی چی میدونه؟! میخوام حس خوبی داشته باشه پستهای بعدی. میخوام حسِ خوبی داشته باشم زین پس.
و اما چطوری؟!
از اونجایی که بلاگرجماعت خلاقیتِ خوبی دارن، میذارم به عهدهی خودتون! هرطور که دلتون میخواد بهم یادگاری بدید و هرچی که دلتون میخواد از من یادگاری بخواید :دی البته حتماً هم باید یه یادگاری ازم بخواید ها. ببینم چه میکنید :دی
+ من همیشه برای قبول کردن مسئولیت و یا قول دادن واهمه داشتم :| بدقولی هم نمیکنمها. تمام تلاشم رو میکنم که چیزی که از من بخواید رو یادگارپیچ کنم و تحویل بدم :دی