چه کنم دیگه!

حتی الان میتونم وصیت کنم که وقتی مُردم، بهجای حلوا و هزارجورِ دیگه از این موارد، پفک خیرات بدید. منم جایی دیدید پفک بخرید برام. کرانچی بود بهتر!

+ و من، انسانی بیدرد، احمق و جامانده از همهی آنهایی که در سنِ من، در خودشان سِیر میکردند و حالا من، در اعماقِ این زمین و تهِ درهی هلاکت، دورِ خود میچرخم...