حالا من نمیخوام فکر کنم، هرچی میبینم، هرچی میشنوم، حتی هرچی میخونم در همین موضوعه ... حالا من دست برداشتم ، مثالات و امثالاتش دستبردار نیستن ... تلویزیون نگاه میکنی، وضع همینه؛ وبلاگ میخونی همچنان یادت میندازن چقدر اوضاعت برعکسِ فکرِت هست ... هرکاری میکنی فقط همونو یادت میارن ولاغیر ...
اینم یه جور قانون جذبه دیگه! به هرچی فکر کنی همون رو جذب میکنی!! نمیدونم چرا من فقط و فقط میتونم نمونههاش و امثالاش رو با فکرا و خیالایِ مسخره جذب کنم ... من فقط همینم که هستم!
برچسب:
نویسنده: سام حکیمی