این هوا ، اکسیژن را کم دارد

هرچقدر که بخوای خوب باشی ، هرچقدر سعی کنی که دیگه به چیزایی که نباید، فکر نکنی ، هرچقدر هم بخوای زندگی رو آسون بگیری و همینجوری بری جلو ؛ هرچقدر که بخوای آدم باشی و به زندگیِ بقیه بی اعتنا باشی ؛ هرچقدر تلاش کنی که نبینی و نشنوی و حتی نخونی ؛ نمیشه ... شده از در و دیوار فکرش رو بیارن تو سرت میارن ؛ ولی تموم نمیشه ... با کوچکترین حرکتی ، بغضت میگیره ؛ با کوچکترین صدایی، قدم هات رو تندتر میکنی.. با کوچکترین چیزی، فکرت مشغول میشه ... دوساعت راه میری، به گفته ی نرم افزار قدم شمار،1763 قدم برمیداری ، هیچی تغییر نمیکنه ... کوچکترین موردی عوض نمیشه ؛ اما در عوض ، از در و دیوار ، نمونه و مثال میاد جلوی چشمت ... میخوای ولی نمیتونی! میخوای ولی نمیشه! میخوای ولی هرگز!

مگر اینکه هیکی کوموری¹ باشی! فقط یک هیکی کوموری¹ ، میتونه این وضع رو تحمل کنه ...

بعضی اوقات نمیشه، ترک کرد ... یعنی اصلا نمیشه درک کرد تا بخواد ترک کرد ... پس فقط باید کنار اومد ... کنار اومد با سرنوشتی که رقم خورده ... باید کنار اومد با گذشته ای که گذشته ... باید کنار اومد و به این فکر کرد که چرا اینقدر این هوا ، اکسیژن رو کم داره؟

.

1- هیکی کوموری (به ژاپنی: ひきこもり or 引き籠もり, Hikikomori) واژهای ژاپنی است که به افراد به شدت گوشهگیر گفته میشود. هیکی کوموری در لغت به معنی کناره گرفتن و محصور شدن است. کسانی هستند که به طور کامل از جامعه خود بریدهاند و در تنهایی و انزوای اتاق خود به یک فعالیت سرگرمکننده مثل بازیهای رایانهای مشغولند. این افراد به وسیله یک پدر نسبتا ثروتمند و پولساز و یک مادر بیش از حد دلسوز پشتیبانی میشوند. تعداد مردان هیکیکوموری بسیار بالاتر از زنان است.